Polityka energetyczna Polski po 2015 roku

A. Wizje poprzednie

Prof. Kazimierz Kopecki, Polska Akademia Nauk, Politechnika Gdańska

Wypowiedź z roku 1957:

„Polska nie ma złej polityki energetycznej, Polska nie ma też dobrej polityki energetycznej, Polska po prostu nie ma żadnej polityki energetycznej.”

Prof. Alfons Hoffman, Politechnika Gdańska, wypowiedzi z roku 1957:

  1. W 2000 roku na Wiśle będzie 20 elektrowni wodnych. (obecnie w RPL jest jedna)

  2. Europa zachodnia zatrzymuje zbiornikami retencyjnymi 15 % spływających wód, Polska tylko 5 %. Dogonimy Europę w 2000 roku. (obecnie RPL jest 6 %)

B. Sten aktualny - Elektroenergetyki Polski

  1. Elektrownie węglowe

Wieloletnie lobby górnicze uświetniane mundurami, pióropuszami, paradami, wojowniczymi związkami zawodowymi, utrzymuje elektrownie węglowe w Polsce jako podstawowe źródła energii, zaopatrywane z polskich głębinowych kopalń.

Kopalnie węgla zachodniej Europy uległy prawie zupełnie likwidacji (Wielka Brytania, Francja, Niemcy). Zadecydowały analizy techniczno ekonomiczne. Kopalnie odkrywkowe, głównie w Ameryce Południowej, w Afryce Południowej, także w Indochinach, Australii i innych miejscach świata są znacznie tańsze w eksploatacji, przynoszą spore zyski, dominują na światowym rynku węglowym. Powodują, że energia z elektrowni węglowych jest wciąż jedną z najbardziej opłacalnych.

Względy gospodarcze uzasadniają rezygnację z polskich kopalń, na wzór Zachodu oraz dokonywanie zakupów tańszego węgla z zagranicy. Także stopniową likwidację elektrowni węglowych w Polsce.

  1. Elektrownie atomowe

Nie nadążamy za najnowocześniejszymi rozwiązaniami energetycznymi świata. Nie mamy żadnej energii atomowej w Polsce.

Francja ponad 30 % energii czerpie z elektrowni atomowych. Kilkakrotnie wspomagała inne kraje Europy energią atomową w kryzysach związanych z awariami elektro-energetycznymi.

Niemcy od wielu lat obiecują ekologom likwidację swoich elektrowni atomowych. Czy spełnia obietnice? Wciąż brak zdecydowanego gospodarczego uzasadnienia.

Polską podjęła decyzję o budowie elektrowni atomowej. Tracimy przecież coraz bardziej kontakt z czołówką europejską. Proces realizacyjny jest żółwi. Problemy finansowe są trudne. Partnerstwo prywatno - państwowe, także udział kapitału zachodniego, wciąż nie jest do końca ustalony. Brak zdecydowanych i szybkich działań. Politycy maja swoje własne, inne, problemy z wyborcami.

  1. Elektrownie wiatrowe

Niemcy nie planują rozwoju elektrowni wiatrowych na lądzie (Wind Onshore).

Poniższy schemat rozwoju energetyki odnawialnej wskazuje na wykres wznoszący dla elektrowni wiatrowych na morzu (Wind Offshore).  

 Elektrownie wiatrowe na lądzie stanowią problem dla ludności (hałas), dla ptactwa (brak lęgów), ceny ziemi (Niemcy, USA) wokół tych wiatraków znacznie spadły, mnożą się protesty mieszkańców, wyłaniają się problemy przebudowy sieci elektroenergetycznych. Inicjatorami budowy ferm wiatrowych w Polsce nie są na ogół energetycy, lecz ludzie interesu korzystający z dotacji Unii Europejskiej. We Włoszech inicjatywy przejęła mafia. Większość spraw jest w sądach z racji nadużyć finansowych i prania brudnych pieniędzy.

  1. Elektrownie wodne

Jak wynika z rysunku umieszczonego powyżej - wszystkie stopnie wodne w Niemczech, także w całej Europie zachodnie zostały dawno wykorzystane. Wykres (Wasser) przebiega poziomo. Brak możliwości dalszego rozwoju. Energia wodna ta jest najbardziej ekologiczna oraz najtańsza w eksploatacji Był okres w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to na zachodzie Europy każdy kraj budował około dziesięciu elektrowni rocznie. Nie w Polsce. Sugestie profesorskie z roku 1957 nie zostały zrealizowane. Powstała tylko jedna gierkowska elektrownia wodna na Dolnej Wiśle - we Włocławku.

Decyzje centralne przewidują budowę tam tylko jeszcze jednej elektrowni w najbliższych latach.

Dolna Wisła pozostaje energetycznie niewykorzystana.

Kilka dalszych elektrowni umożliwiłoby podniesienie poziomu wód Wisły i udostępnienie jej dla przepływu barek kontenerowych, tj. transportu, którego kolosalny rozwój obserwujemy obecnie w Europie i na świecie. To także konkretne składniki i zachęty rozwoju gospodarczego Pomorza i Kujaw.

Programach energetyczne Polski ulegają zmianie. Decyzji konkretnych długofalowych brak. Nie dysponujemy silną i prężna gospodarką oraz poważnymi zasobami finansowymi. Współpraca z kapitałem globalnym wymaga zmian systemowych.

D. Wizje programowe rządu i problemy z ich realizacją

Zmienne - problemy - udźwignięcie kosztów, wciąganie kapitału zagranicznego, współpraca z kapitałem prywatnym itp.

W prasie (WWW.wbj.pl, 0312.2013) mówiło się o planach ministra finansów - centralizacji kapitałów energetyki polskiej, połączeniu podmiotów energetycznych,

dla wzmocnienia kapitału inwestycyjnego:

udział w dystrybucji udział w produkcji

PGE 29 % 41 %

Tauron 26 % 17 %

Enea 15 % 8 %

Energia 15 % 2 %

Oczekujemy decyzji, danych do studiów wykonalności itd.